Maandag verhaaldag

“En nog iets leuks gedaan dit weekend?” Wie wordt er op maandagochtend niet mee lastiggevallen? Dankzij de reeds bellende ongeduldige klanten, dan wel het feit dat ze haar door de regen uitgelopen make-up aan het fatsoeneren is, kom je met een beetje mazzel de receptioniste nog wel langs zonder deze vraag naar je hoofd geslingerd te krijgen. Iemand op de gang kun je nog afwimpelen door een afspraak te faken, maar eenmaal op je werkplek is er geen ontkomen meer aan. Aangezien jouw aanvangstijdstip op maandagochtend zeker geen salarisverhoging in de hand werkt zijn je collega´s al enige tijd met elkaar uitgekletst. Niet in het laatste geval vanwege het feit dat ze elkaar sowieso niet zoveel spannends te melden hadden. Tenminste je mag aannemen dat het nieuwe assortiment van de Hema en de Intratuin niet goed is voor een uur gespreksstof. Hoewel je er nog best van kan opkijken wat voor geweldige avonturen daar schijnbaar beleefd worden.

Mocht je toch nog onverhoopt in zo´n gesprek vallen is het pruttelen van het koffieapparaat meestal net iets spannender om aan te horen. Voor je goed en wel op je plaats zit en je computer nog aan het opstarten is, of dat trouwens lukt is ook maar weer afwachten, plopt het hoofd van zo´n meubelboulevardtijgerin boven het beeldscherm uit. Quasi nonchalant, maar zeker niet zonder verwachting, informeert ze hoe je weekend was. Het typgeluid dat aanwezig was verstomt, de spanning is ineens te snijden en het is niet ondenkelijk dat de radio nog zachter wordt gezet en dat ding was toch al niet te horen dankzij ene Mieke met een heel lage hoofdpijndrempel. De laatste hoop op sensatie, toch weer iets te vertellen op ome Harry zijn verjaardag komende zaterdag. Men ziet zich al zitten op de praatstoel, het middelpunt van de aandacht; ja beste familieleden, ik maak het mee, mijn collega had een fantastisch weekend, toehoorders gekluisterd aan hun lippen.

Wat is dat toch dat die collega´s zo afhankelijk zijn geworden van jouw weekend? Triest dat hun leven boeiender wordt door datgene wat jij hebt beleefd. Om de spanning te verhogen ga je nog even naar het toilet. Bij terugkomst blijkt dat twee collega´s van een andere afdeling je op weg naar de WC gespot hebben en nu toevallig wat papieren komen brengen, voorbijgaand aan het feit dat ze dit ook vrijdagmiddag al hadden gedaan, toen om te vragen wat je ging doen in het weekend. De stapel toevallige papieren neemt nu ondertussen al een hele bureaula in beslag. Het moment is daar en je laat je ervaringen van het afgelopen weekend aan het doodstille publiek horen. Om het even hoe boeiend je weekend nu eigenlijk is geweest, het resultaat blijft hetzelfde. Opgewonden gezichten bij je collega´s. Na afloop van je relaas worden er nog wat sterke verhalen door de toehoorders over en weer verteld, ze komen natuurlijk bekend voor want het zijn tenslotte de verhalen die jij ze vorig jaar hebt verteld maar ach dat kan de pret niet drukken. Uiteindelijk vangt een ieder weer met zijn werkzaamheden aan, de toehoorders vol met energie na zo´n spektakel, jij met moedeloosheid dat je met zo´n stel burgerlijke collega´s zit opgescheept. Kom, je loopt nog maar een keer naar het koffieapparaat, nog 5 dagen dan is het weer weekend. De volgende maandag neem je maar weer op de koop toe.

Share this: