Ik heb de klager in mijn bol

Is het jou ook wel eens opgevallen dat mensen in de zomer veel teveel klagen? Het hele jaar door piepen en zeuren over de koude, maar zodra er zon is, gaan de rolluiken op het werk dicht omdat “het zo hinderlijk” is. Wordt het een keer 30 graden, klaagt Jan en Alleman dat het “zo warm is, van mij mag het best wat kouder hoor!”. Vrouwen krijgen weer last van hun wespen/bijen/hommelsfobie, gaan in het wilde weg gillen en slaan bij voorkeur het onschuldige beest in jouw gezicht. Colatjes zijn ineens niet meer lekker omdat er ijsblokjes inmoeten, het dekbed is te warm maar een laken alleen slaapt zo klote, het houdt niet op.

Zomer is het mooiste jaargetijde dat er is. Weg met de winter, en vooruit, de lente en de herfst voegen we gewoon samen: half jaar lerfst of hente, half jaar zomer. Opwaaiende zomerjurkjes, wapperende haren, bruine zomerbuiken.
“Als het koud is, dan kun je je er tenminste op kleden”. Brrrr, daar krijg ik nou de rillingen van. Wat is dat toch met iedereen. Warm is lekker, koud is slecht, en laten we vooral niet hebben over al die vormen van water die in Nederland uit de lucht kunnen vallen.
Wat vreemder is, is het feit dat als ik midden in de winter, terwijl de westenwind probeert zoveel mogelijk regen en natte sneeuw onder mijn jas te blazen, op de bus sta te wachten, ik nooit iemand hoor zeggen:” Wat een lekker weertje.”. Nee hoor, ook dan is het gemekker niet van de lucht.

Klagen, klagen, klagen: volgens mij is het een Nederlands karaktertrekje. Ik hoor in andere landen nauwelijks geklaag, behalve dan misschien in Frankrijk, want die hebben het klagen uitgevonden. Probeer het maar eens uit te spreken alsof je in “Allo Allo” meespeelt als de langverloren homofiele achterneef van Rene: ‘Klaa – ghen”. Zie je wel, het klinkt op zijn Frans nog zeikeriger. En heb je in Griekenland ooit een zeurende afstammeling van Apollo gezien? Ik niet, en in Italië maken ze zich ook echt niet druk om die kleine futiliteiten. En die protesten in Genua dan, hoor ik je zeggen. Die protesten zijn voorafgegaan door hevige rellen in Stockholm en Seattle, dus met Italianen heeft dat geen bal uit te staan. Die protesten zijn opgezet door anarchisten, en als er een slag mensen is dat het liefst zeikt en piept op alles, is het wel de anarchist. “Tegen alles, tegen elk systeem, tegen mannen, tegen vrouwen, tegen gezag, tegen bitterballen, tegen gras, tegen zuurstof”.

Anarchisten is gewoon een verbastering van het woord “klagen”. En God mag weten hoe lang ze hebben moeten kankeren en zeiken over het woord ‘klagen’, zodat het uiteindelijk to ‘anarchie’ is gedeformeerd. Niks ideologische ideëen over “uit chaos ontstaat vanzelf een perfecte wereld”, gewoon ordinaire klagers. Het enige wat ze er mee bereiken is dat ik nu al een hele tijd over die klagers zit te klagen.
Pffff, ik ga lekker genieten op een terrasje. Voor mij graag nog een ice-tea, en mevrouw:”Kan die parasol niet omhoog want het is toch zo godgloeiend warm in de zon”. Dank u wel.

Share this: